Mİmari görsellerin “3D render gibi” görünmesinin nedenlerinden biri her şeyin aynı görsel düzlemde bulunmasıdır.
İyi bir fotoğrafta ise göz farklı mesafelerdeki katmanları okur.
Foreground, midground ve background bu nedenle yalnızca kompozisyon teorisi değildir. Derinliğin araçlarıdır.
Foreground
Kameraya en yakın katmandır.
Bir korkuluk, bitki, insan, masa kenarı veya mimari eleman foreground olarak kullanılabilir.
Foreground görüntünün içine girdiğimiz hissini güçlendirir.
Fakat fazla kullanıldığında yapıyı kapatabilir.
Amaç çerçevelemek, perdelemek değil.
Midground
Çoğu mimari görselin ana konusu burada bulunur.
Yapı veya mekân midground’a yerleştiğinde foreground ile izleyiciye, background ile çevreye bağlanır.
Bu sayede mimari boşlukta duran bir model olmaktan çıkar.
Background
Arka plan yalnızca “gökyüzü” değildir.
Şehir dokusu, peyzaj, diğer yapılar veya uzak topoğrafya projenin bağlamını kurar.
Background fazla detaylıysa dikkat dağıtır. Fazla boşsa yapı bağlamsız kalabilir.
İyi bir background kendini fark ettirmeden görüntüyü tamamlar.
Derinliğin miktarı projeye göre değişir
Tele lens kullanılan bir görüntüde bu üç katman birbirine yaklaşabilir ve daha grafik bir kompozisyon oluşabilir.
Geniş lens kullanıldığında ise katmanlar arasındaki mesafe daha dramatik hale gelir.
Dolayısıyla derinlik yalnızca objeleri farklı mesafelere koymak değildir.
Lens, ışık, atmosfer ve kontrast da bu yapının parçasıdır.
